Menu

Genealogia rodziny Szczepaniak i spokrewnionych

Stronę tą utworzyłem w celu popularyzacji poszukiwań genealogicznych. Kieruje ją w szczególności do osób, których przodkowie mieszkali w okolicach Grójca, Nowego Miasta i Rawy Mazowieckiej.

Franciszek Szczepaniak - tajemniczy służący Adama Bonieckiego

szchepan

Franciszek - dziadek mojego pradziadka. Najbardziej tajemniczy z moich przodków.

Wiem o nim  niewiele. Nie mam jego aktu chrztu ani aktu ślubu. O . wiem z aktu zgonu. Na dodatek wynika z niego ze rodzice byli dość posunięci w latach w momencie narodzin Franciszka. Marcin i Katarzyna z Stępniaków w 1853 roku, mieli po 47 lat.

Rok 1853 to jeden z roczników dla których w parafii Lubania brak aktów. Kolejny rocznik z brakami to 1873/4. A jest to rok prawdopodobnie ślubu Franciszka z Aniela Rowińską, panna z Lubanii.

W 1875 roku małżonkowie mieszkają juz przy pałacu Adama Bonieckiego, twórcy chyba najbardziej znanej heraldyki rodów szlacheckich w Polsce. W Tomczycach w parafii Michalowice odleglej od rodzinnego Trebaczewa o okolo 15 km.

W tychże Tomczycach przychodzą na świat kolejne dzieci Franciszka i Anieli: w tym najstarsza Emilia oraz mój prapradziadek Stefan. Z zebranych przeze mnie danych tylko ta dwójka doczekała sie potomstwa. Emilia poślubiła Jana Sowika, a Stefan Pauline Zendak. Obie pary doczekaly sie przynajmniej trojki dzieci o takich samych imionach: Bolesław, Władysława, Stanisław. Obie pary w końcu trafiają do wczesnodwudziestowiecznej ( przepraszam za łamaniec językowy) Warszawy.

 

Franciszek umiera jeszcze w XIX wieku. Zdazyl wydać najstarsza córkę, ale ślubu mego przodka Stefana juz nie doczekal. Wraz z Franciszkiem zaginął ślad o prababci Anieli.

Boniecki o swoim Szlachetnym inaczej pracowniku nie wspomina. Swój herbarz kończy na Makomaskim, pierwszym chlebodawcy Franciszka i wlaścicielu Trebaczewa. Rękopisy z pozostałej części herbarza giną w Warszawie w czasie wojny (w tym samym czasie w Warszawie ginie również syn Franciszka - Stefan, aczkolwiek związku pomiędzy obydwoma wydarzeniami nie ma).

Pozdrawiam

Tomasz Szczepaniak

 

 

 

 

 

© Genealogia rodziny Szczepaniak i spokrewnionych
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci